Lieve Oma Riekje,
Waarom zal ik altijd blijven vragen,
Die vraag blijft altijd in me knagen,
Waarom die extra lange dagen,
Ik kan die pijn niet verdragen.
Ploseling was de strijd gestreden,
Voor u is er niet meer een heden,
Wat is daarvoor de reden,
God gelukkig heeft oma niet veel geleden.
Lijden dat doen wij nu wel,
Het is een hel,
Nu u hier niet meer bent, vaarwel
Het ging zo snel,
Maar nooit zult u echt weggaan,
U blijft voor altijd in mijn hartje bestaan,
Soms drupt er een traan,
Ik zal u nooit echt laten gaan.
Rust zacht lieve oma ik hou van u.
Heel veel liefs en een dikke knuff...
Erika (Mupke)